اگر به دنبال تماشای یک فیلم الهامبخش هستید که همزمان لبخند و تفکر را به شما هدیه دهد، این فیلم گزینهای شایسته است. این اثر، داستان پزشکی را روایت میکند که تصمیم میگیرد روشهای خشک و رسمی پزشکی را کنار بگذارد و از راه خنده، ارتباط انسانی و شفقت، حال بیماران را بهتر کند.
کارگردان: تام شادیاک
بازیگران: رابین ویلیامز، مونیکا پاتر، فیلیپ سیمور هافمن و …
ژانر: کمدی- درام
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
محصول کشور: ایالات متحده
سال تولید: ۱۹۹۸
خلاصه داستان:
ابین ویلیامز در نقش پزشکی به نام پچ آدامز، با گذشتهای پر فراز و نشیب ظاهر میشود. داستان فیلم از زمانی آغاز میشود که او پس از اقدام به خودکشی، به بیمارستان روانی مراجعه میکند. در آنجا جرقهای ذهنی باعث میشود مسیر زندگیاش تغییر کند. او تصمیم میگیرد وارد رشته پزشکی شود و در دانشگاه، سفری تازه را آغاز میکند.
در این مسیر، با دختری همکلاس آشنا میشود و تجربههایی انسانی و تاثیرگذار را از سر میگذراند. درونمایه اصلی فیلم، درباره رابطه واقعی با بیمار، همدلی و معنا دادن به درمان است
پچ آدامز واقعی که بود؟
هانتر دوئرتی آدامز، معروف به پچ آدامز، متولد ۱۹۴۵ میلادی است. او پزشک، کمدین، فعال اجتماعی و نویسنده آمریکایی است و تمام فعالیتهای حرفهای خود را با محوریت شوخی، محبت و انساندوستی سامان داده است.
همچنین او بنیانگذار یک سازمان بهداشتی متفاوت بود. هدف این مرکز، تغییر مفهوم «بیمارستان» و ایجاد فضای درمانی صمیمی و انسانی بود. در این مرکز، هیچ هزینهای از بیماران دریافت نمیشد.
درمانها در فضای خانه انجام میشد. پزشکی با هنرهای نمایشی، کشاورزی، آموزش، تفریح و خدمات اجتماعی ترکیب میشد. این مؤسسه ۱۲ سال فعالیت کرد و هزاران بیمار را درمان نمود. اما بهدلیل کمبود بودجه، در سال ۱۹۸۴ فعالیتش متوقف شد.
یک حاشیه واقعی
در سال ۲۰۱۰، پچ آدامز اعلام کرد با وجود تعهد شرکت سازنده فیلم برای کمک مالی به ساخت بیمارستانش، هیچ مبلغی به او پرداخت نشد. او همچنان در تلاش است تا بیمارستان رؤیاییاش را بسازد.
این مسئله باعث شد برخی منتقدان، تولیدکنندگان فیلم را به سوءاستفاده از نام و داستان این پزشک انساندوست متهم کنند. اما در نهایت، فیلم پچ آدامز توانست الهامبخش میلیونها نفر در سراسر جهان باشد.
چرا دیدن فیلم پچ آدامز توصیه میشود؟
اگر به دنبال فیلمی هستید که در عین طنز، پیامهای عمیق انسانی به شما منتقل کند، پچ آدامز یک انتخاب عالی است. این فیلم میتواند برای دانشجویان پزشکی، روانشناسان، درمانگران و حتی والدینی که به دنبال پرورش کودکانی مهربانتر هستند، آموزنده باشد.
این اثر هنری نهفقط یک روایت شخصی، بلکه پیامی برای انسان امروز است: درمان فقط دارو نیست، بلکه عشق و خنده هم بخشی از آن است.
باید فیلم جالبی باشه