از منظر روانشناسی، این فیلم نمونه‌ای عالی از نمایش تدریجی فروپاشی روان است. هر شخصیت درگیر نوعی از «رؤیای تحقق‌نیافته» است و برای فرار از واقعیت به ماده پناه می‌برد. وابستگی و اعتیاد به‌عنوان ابزار فرار، نه‌تنها کمکی به حل مسئله نمی‌کند، بلکه آسیب‌های جبران‌ناپذیری را بر روان، بدن، و روابط اجتماعی وارد می‌سازد.

داستان پیر پسر حول خانواده‌ای است که در سایه سلطه و خشونت پدر، دچار بحران‌های عاطفی و روانی شده‌اند. غلام باستانی، پدری مستبد و سخت‌گیر، با دو پسر خود، علی و رضا، در یک خانه قدیمی زندگی می‌کند. علی، پسر بزرگ‌تر، هنوز مجرد و درگیر افسردگی و ترس از زندگی مستقل است، در حالی که رضا تلاش می‌کند با رویای درآمد و امنیت مالی، تعادل خانواده را حفظ کند. ورود یک زن به زندگی آن‌ها باعث آشکار شدن رازها و کشمکش‌های قدیمی می‌شود و داستان به تدریج به سمت کشف پیچیدگی‌های روابط خانوادگی و روانی شخصیت‌ها حرکت می‌کند.